Συνέντευξη με τις τέσσερις φοιτήτριες της Νομικής Αθήνας που βρέθηκαν στη δεύτερη θέση παγκοσμίως στον Διαγωνισμό Εικονικής Δίκης της International Air and Space Law Academy που διεξήχθη στις 19 και 20 Ιουνίου 2014 στο Παρίσι

pubilΣε συνέχεια προηγούμενης δημοσίευσης(από 30/6/2014) σχετικά με τον ανωτέρω διαγωνισμό, οι τέσσερις φοιτήτριες που έφεραν την Νομική Σχολή της Αθήνας στην δεύτερη θέση παγκοσμίως μας μιλάνε για τον διαγωνισμό και την επιτυχία τους

Η Ελένη Μαυρουδή, αγορήτρια από την πλευρά του ενάγοντος ξεκινά περιγράφοντάς μας πόσο απαιτητική ήταν η προετοιμασία της ομάδας για τον διαγωνισμό:

-Ήταν μια διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς χρειάστηκε αφοσίωση και χρόνος προκειμένου να αναζητήσουμε τις νομικές βάσεις που θα θεμελίωναν τα επιχειρήματά μας, να συντάξουμε τα δικόγραφα με τρόπο άρτιο και αργότερα να μπορέσουμε να αγορεύσουμε ενώπιον των δικαστών. Η προετοιμασία μας μάλιστα όσο περνούσε ο καιρός γινόταν περισσότερο εντατική, αφού ανακαλύπταμε νέα στοιχεία και επιχειρήματα που μπορούσαν να στηρίξουν όσα επιδιώκαμε να αποδείξουμε ή να αντικρούσουμε.

«Πέρα από τις γνώσεις τις οποίες όλες μας αποκτήσαμε σε επίπεδο διαστημικού δικαίου αλλά και γενικότερα δημοσίου διεθνούς, βελτιώσαμε τη νομική μας σκέψη, την ικανότητα μας να δουλεύουμε περισσότερο μεθοδικά και συστηματικά, αλλά και να παρουσιάζουμε ένα πλέγμα επιχειρημάτων σε επίπεδο προφορικό. Αποκομίσαμε και πολλές αναμνήσεις με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, με τα οποία σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας πετύχαμε μια πολύ καλή συνεργασία. Αυτό μάλιστα με χαροποιεί ιδιαίτερα, γιατί χάρη στην αμοιβαία στήριξη και ενθάρρυνση εντός της ομάδας, καταφέραμε να ξεπεράσουμε όποιες δυσκολίες και ανησυχίες ανέκυψαν. Σε αυτό ιδιαίτερο ρόλο έπαιξαν οι προπονήτριες μας, η Ερασμία Παλιατσέα, η Μαρία Μανώλη και η Στέλλα Κουργιαντάκη, όπως επίσης και ο καθηγητής μας, κ. Κυριακόπουλος, των οποίων η συμβολή υπήρξε γενικότερα εξαιρετικά σημαντική.», συνεχίζει η ίδια λέγοντάς μας τι αποκόμισαν τα κορίτσια από τον διαγωνισμό.

«Δε θα μπορούσαμε να φανταστούμε αυτό το αποτέλεσμα χωρίς τα τρία μοναδικά κορίτσια, τις προπονήτριές μας, να μας ακούν με απίστευτη υπομονή, να ψάχνουν ώρες στον υπολογιστή και στα βιβλία, όταν τα επιχειρήματα μας έμεναν μετέωρα, να μας κινητοποιούν, όταν έπεφταν οι επιδόσεις μας, αλλά και να μας ηρεμούν, όταν το άγχος και η αδρεναλίνη έφταναν στα ύψη», συμπληρώνει η Όλγα Κούτσικα.

Η Λαμπρινή Πλιάτσικα συνεχίζει μιλώντας για τις δυσκολίες της πολύμηνης προετοιμασίας: «Χρειαστήκαμε άπειρες ώρες δουλειάς, πολλά ξενύχτια και πολύ κόπο. Αισθάνθηκα ότι δώσαμε ένα κομμάτι απ’ τον εαυτό μας για να βγει αυτό το αποτέλεσμα. Όπως είπαν και τα κορίτσια, δεν θα μπορούσαμε βέβαια να πετύχουμε τον στόχο μας χωρίς την πολύτιμη βοήθεια των προπονητριών μας, της Ερασμία, της Μαρίας και της Στέλλας, αλλά και του κυρίου Καθηγητή μας.»

-Πόσο καιρό προετοιμαζόσασταν για την εικονική δίκη και ποιο ακριβώς ήταν το νομικό ζήτημα που πραγματευόταν?

Από τον Οκτώβριο έως το Μάρτιο ασχολούμασταν με τα γραπτά υπομνήματα (memorials), ενώ από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο, όταν διεξήχθη στη Γαλλία η εικονική δίκη προετοιμαζόμασταν για τα προφορικά. Το νομικό ζήτημα, το οποίο κληθήκαμε να επιλύσουμε αφορούσε τόσο το διαστημικό δίκαιο όσο και το δημόσιο διεθνές δίκαιο. Σαφέστερα, αφενός σύγκρουση δορυφόρων και αφετέρου το ζήτημα της διαδοχής κρατών, μας πληροφορεί η Θεοδώρα-Ηλιάννα Παπαχαραλάμπους και συνεχίζει περιγράφοντάς μας τα συναισθήματα της ομάδας: «Η αλήθεια είναι πως επικρατούσαν ανάμεικτα συναισθήματα καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας και φυσικά και τη στιγμή του διαγωνισμού. Άγχος, επιμονή, υπομονή και θέληση νομίζω πως είναι τα σημαντικότερα συναισθήματα, τα οποία θα μπορούσα να σας μεταφέρω. Αναφορικά με το αποτέλεσμα, περιμέναμε μια καλή θέση, διότι είχαμε κοπιάσει και προσπαθήσει πάρα πολύ, αλλά σίγουρα καμιά μας δεν περίμενε τη δεύτερη θέση, ούτε το πρώτο βραβείο για τα καλύτερα γραπτά υπομνήματα (memorials). Τελικά, ο κόπος μας και η δουλειά μας αναγνωρίστηκαν και είχαμε αυτό το εξαίσιο αποτέλεσμα!»

Στη συνέχεια η Όλγα Κούτσικα μας αποκαλύπτει το μυστικό της επιτυχίας: «Το μυστικό μας ήταν οτι υπήρξαμε ομάδα! Αν και δε γνωριζόμασταν ούτε εμφανισιακά στο αμφιθέατρο και στις αρχικές συναντήσεις αισθανόμασταν λίγο αμήχανα, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από τέσσερις μονάδες γίναμε μια ομάδα με σαφή στόχο που δε σταματούσαμε στις ακαδημαϊκές συναντήσεις, αντίθετα βγαίναμε έξω και διασκεδάζαμε όλες μαζί!»

-Όλγα, δυσκολίες συναντήσατε;
Αρχικά, δεδομένου οτι συμμετείχαμε σε ένα νεοσύστατο διαγωνισμό εικονικής δικής, αντιμετωπίσαμε κάποια τυπικά ζητήματα σχετικά με τη διοργάνωση, τα οποία βέβαια ξεπεράσαμε με τη βοήθεια των προπονητριών μας και του ακαδημαϊκού μας υπευθύνου καθηγητή. Επίσης, τα ελάχιστα διαθέσιμα εγχειρίδια στη βιβλιοθήκη της σχολής, η περιορισμένη πρόσβαση του πανεπιστημίου σε βάσεις δεδομένων ξένων πανεπιστημίων και της διεθνούς κοινότητας αλλά και οι λίγες πληροφορίες που ήταν προσιτές μέσω Διαδικτύου λόγω της φύσης του αντικειμένου μας οδήγησαν στο να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης με πρώτη και καλύτερη τη φαντασία μας. Τέλος, μια ακόμα δυσκολία ήταν να συντονίσουμε τις προπονήσεις μας ισορροπώντας ανάμεσα στα μαθήματα της σχολής και τις εξωσχολικές δραστηριότητες της ομάδας.

-Ελένη, ποιά στιγμή θυμάσαι εντονότερα από τη διαδικασία της αγόρευσης;
Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη στιγμή που η δικαστής διέκοψε την αγόρευσή μου για να μου θέσει το πρώτο ερώτημα, γεγονός που συνηθίζεται σε διαγωνισμούς εικονικής δίκης. Μέχρι να ακούσω την ερώτηση έζησα κάποια δευτερόλεπτα έντασης, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει η απάντηση να συμπορεύεται με τη γενικότερες θέσεις της επιχειρηματολογίας που προβάλλουμε, έτσι ώστε να μην υπάρχουν αντιφάσεις. Ευτυχώς, η απάντηση ικανοποίησε το δικαστήριο, γεγονός που μου έδωσε περισσότερο θάρρος να συνεχίσω με τα επόμενα επιχειρήματα αλλά και τις ερωτήσεις που στη συνέχεια τέθηκαν, μας λέει η Ελένη Μαυρουδή.

-Λαμπρινή, πως ένιωσες όταν έμαθες ότι βρίσκεσαι στη δεύτερη θέση στον κόσμο;

Χάρηκα ιδιαιτέρως γιατί οι κόποι μας είχαν αντίκρισμα. Ήταν μία πολύ ιδιαίτερη και συγκινητική στιγμή, δεδομένου μάλιστα ότι οι αντίπαλοί μας ήταν αξιόλογοι και ο αγώνας δύσκολος. Περισσότερο ικανοποιήθηκα από το πρώτο βραβείο για τα καλύτερα δικόγραφα παγκοσμίως, καθώς η σύνταξή τους μας παίδευε για πολλούς μήνες.

Τέλος, η Όλγα και η Λαμπρινή μας απαντούν στο ερώτημα «πως αποφάσισαν να ασχοληθούν με ένα τόσο ιδιαίτερο αντικείμενο»:

«Το ενδιαφέρον μου για το δίκαιο διαστήματος ξεκίνησε όταν από περιέργεια αποφάσισα να παρακολουθήσω κάποια σεμινάρια πάνω στο δίκαιο διαστήματος που διοργανώνονταν στη σχολή μας από τον κύριο Καθηγητή. Βρήκα το δίκαιο διαστήματος έναν πολύ ενδιαφέροντα κλάδο του δικαίου με δυστυχώς ελάχιστες προοπτικές στην Ελλάδα, για την ώρα τουλάχιστον. Ευελπιστώ, όμως, ότι μέσα στα επόμενα χρόνια αυτό θα αλλάξει. Ιδιαίτερη χαρά μου έδωσε μάλιστα η εκτόξευση του πρώτου ελληνικού δορυφόρου τις προηγούμενες ημέρες» μας λέει η Λαμπρινή ενώ η Όλγα απαντά λέγοντας ότι «Αυτή η απορία μάλλον θα παραμείνει αναπάντητη και για εμάς τις ίδιες. Ποτέ δε θα καταλάβουμε γιατί επιλέξαμε να ασχοληθούμε τόσο πολύ με ένα τόσο ιδιαίτερο και ασυνήθιστο αντικείμενο. Όπως για τους θετικούς επιστήμονες υπάρχει κάτι το μαγευτικό σχετικά με την κίνηση των πλανητών, έτσι και για τους νομικούς υπάρχει κάτι το απίστευτα ελκυστικό σχετικά με τα νομικές «μαύρες τρύπες» του διαστήματος».